Νομός Κυκλάδων

Ο νομός Κυκλάδων ανήκει στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου και περιλαμβάνει ένα σύμπλεγμα από συνολικά 147 νησιά και νησίδες. Κυκλάδες ονομάστηκαν τα νησιά του Αιγαίου που κυκλώνουν το ιερό νησί της Δήλου, και αρκετά από αυτά κατοικούνταν ήδη από την αρχαιότητα. Ο αρχαιολογικός χώρος της Δήλου και τα ευρύματα στο ακρωτήρι της Σαντορίνης είναι πολύ σημαντικά μνημεία που μαρτυρούν αυτό το παρελθόν. Οι Κυκλάδες ξεχωρίζουν για το ανεπανάληπτο φυσικό τοπίο, άνυδρο με το χαρακτηριστικό ανάγλυφο και την ελάχιστη βλάστηση, όπου ο ήλιος και το φως πρωταγωνιστούν επηρεάζοντας τις μορφές της ντόπιας αρχιτεκτονικής, που συνιστά σήμα κατατεθέν, αναγνωρίσιμο παγκοσμίως. Μικροί κατάλευκοι οικισμοί από πυκνοχτισμένα ασβεστωμένα σπίτια με χρωματιστά παραθυρόφυλλα απαντώνται σε κάθε κυκλαδιτικό νησί με ενδιαφέρουσες εξαιρέσεις τα μεγάλα νεοκλασικά αρχοντικά στις χώρες της Άνδρου και της Σύρου και τις υπόσκαφες κατοικίες στην καλντέρα της Σαντορίνης. Τα μεγαλύτερα νησιά των Κυκλάδων, και ιδίως η Νάξος, η Άνδρος και η Κέα, διαθέτουν ενδοχώρα που έχει εντονότερη βλάστηση και νερά και προσφέρει χώρο για καλλιέργειες και κτηνοτροφία. Οι Κυκλάδες έχουν να επιδείξουν σημαντική πολιτισμική κληρονομιά, που οφείλεται τόσο στην λαϊκή παράδοση και τέχνη, όσο και τη λόγια καλλιτεχνική παραγωγή.

Αν και συνιστούν ένα συνεκτικό σύνολο νησιών που δεν συγκλίνουν απλώς χωρικά, αλλά έχουν και πολλά κοινά γεωγραφικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά, το κάθε νησί τον Κυκλάδων έχει να επιδείξει έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα που πηγάζει από τα έθιμα του τόπου, το βαθμό της τουριστικής ανάπτυξης και τις γεωγραφικές του ιδιαιτερότητες. Έτσι η Μήλος ξεχωρίζει για τις πολλές υπέροχες παραλίες, η Μύκονος για τον κοσμοπολίτικο χαρακτήρα της και την έντονη τουριστική κίνηση, η Άνδρος και η Σύρος για τη ναυτική τους παράδοση με τις πλούσιες εφοπλιστικές οικογένειες και τον "αέρα ευρωπαϊκού πολιτισμού", η Θήρα για το μοναδικό ηφαιστειακό τοπίο, τους γραφικούς οικισμούς και τα προϊόντα της γης, η Πάρος και η Κέα για την ανεπτυγμένη τουριστική υποδομή, η Τήνος ως χώρος προσκυνήματος. Αλλά και τα μικρότερα νησιά, αυτά που υστερούσαν μέχρι πρόσφατα σε τουριστικές υποδομές αποτελούν ελκυστικούς προορισμούς, επειδή ακριβώς εκεί παραμένουν ζωντανά τα τοπικά έθιμα, όπως τα πανηγύρια, η ιδιαίτερη γαστρονομία, και ο παραδοσιακός χαρακτήρας των οικισμών. Η Σίφνος αποζημιώνει τους επισκέπτες της με την εξαιρετική γαστρονομία και τα τοπικά γλυκά, η Αμοργός διαθέτει υπέροχα αξιοθέατα, όπως το μοναστήρι της Παναγιάς της Χοζοβιώτισσας, η Κύθνος, η Σέριφος, τα Κουφονήσια, η Φολέγανδρος προσφέρουν έναν πιο ήρεμο, εναλλακτικό τρόπο διακοπών, ενώ η Σίκινος, η Ανάφη και η Δονούσα παραμένουν ανεξερεύνητες για το ευρύ κοινό.